Sekiz yaşında iken dedesi öldü; ölürkende Efendimizi amcası Ebû Talibe vasiyyet etmişti.[134]
Amr b. Avn, Halid b. Abdillah- Dâvûd b. Ebi Hind – Abbâs b. Abdirrahman, Kindir b. Sâîd isnâdıyla babası Saîd in şöyie dediğini haber veriyor;
-Cahiliye döneminde hac etmiştim. Adamın biri hem tavaf yapıyor nemde;
“Yâ Rab! Muhammed’i bana geri ver. Yâ Rab! onu geri ver ve katımda onu seçkin bir güç kıl”, diye recez söylüyordu. Ben:
«Bu kim? dedimde, karşımdaki “Bu Abdülmuttalibtir” Develeri kaçıp gitmişte torununu onları aramaya yollamış. Şimdiye kadar yollayıpta yerine getiremediği hiç bir iş olmamış» dedi.
Aradan çok geçmeden Muhammed de develerle geldi. Dedesi
“Oğulcuğum sana çok üzüldüm, bir daha benden uzaklaşma” dedi.
Harice b. Mus’ab’ta Behz b. Hakîm b. Muâviye b. Hayde – Babası- dedesi isnâdıyla Muâviye’nin Cahiliye döneminde umre yaptığından bahisle, Kindir’in babasından naklettiği hadis gibi bir haber nakleder.[135]
