Efendimiz (S.A.V)’İn Hz. Âişe Ve Hz. Sevde İle Evlenişi

Hişam b. Urve babası aracılığıyla Hz, Âişe (r.a)’ın şöyle dediğini
anlatır:
-Rasülullah (s.a.v) benimle Hicret’ten önce Hatice (r.a)’in vefatından sonra nikahlandı. Ben o zaman henüz altı yaşında bir kızdım. Rasülullah benimle zifafa girdiğinde ben dokuz yaşında bir kız çocuğu olup, kadınlar bana (gelinliği hazırlamaya) geldikleri nde ben salıncak üzerinde sallamrdjm . Saçları omuzlarına dökülmüş biri idimde beni kadınlar hazırlayıp süslediler ve sonra Nebi (s.a.v)’e getirdiler . Urve Hz. Âişe’nin Efendimiz (s.a.v)’in yanında dokuz yıl kaldığını söyler. Bu sahih bir hadistir. [113]


Ebû Usâme de Hişâm aracılığıyla babası Urve’nin “Hz.Hatice Nebi (s.a.v)’in Medine’ye hicretinde n üç yıl önce vefat etti. Rasülullah (s.a.v) iki yıl veya iki yıla yakın öylece kalıp henüz attı yaşlarında olan Âişe’yi (r.a) nikahladı. Sonra o dokuz yaşına gelince zifafa girdi.” dediğini rivayet eder. Hadisi Buhâri bu şekilde Urve’den (Hz. Aişe’yi atlayarak) mürsel birşekilde rivayet eder. [114]
Hişâm b. Urve babası Hz. Aişe isnadıyla Rasülullah (s.a.v)in
«İki defa rüyamda bana gösterildin. Adamın birini rüyamda beyaz ipekler içerisinde seni taşırken gördüm, (bana) İşte bu senin hanımındır, diyordu. Bunun üzerine ben (yüzündeki ) Örtüyü açıp seni görüyor ve “Eğer bu (evlilik) Allah katından ise Allah onu icra eder” diyorum.» [115]
Abdullah b. İdriste Muhammed b. Amr -Yahya b. Abdirrahma n b. Hâtib isnadıyla Hz. Âişe (r.a)’in şöyle dediğini anlatır:
Hatice (r.a) vefat ettiğinde Havle b. Hakim Rasülullah (s.a.v)’e geldi ve: “Evlenmeyec ekmisin?” diye sordu. Rasülullah (s.a.v) de: “Kim ile?” diye sordu. Havlede “Dilersen kız dilersen dul olur” dedi.
Efendimiz “Kız kim olur dul kim olur?” buyurunca Havle:
Kıza gelince o Allah kullarının sana en sevimlisi Ebû Bekrin kızı Âişe’dir. Dulda sana iman edip tam bağlanan Zem’a kızı Sevde’dir, dedi. Rasülullah (s.a.v) “bunları bir müzakere edeyim” buyurdu.
Havle derki: (Hz. Ebû Bekrin karısı) Ümmü Rûmân’a geldim ve “Yâ Ümmü Rûman. Allah size ne hayır ve ne bereketler ihsan etti!” dedim. O da: “ne demek bu?” dedi. Bende:
-Rasülullah (s.a.v) Âişeyle evlenme konusunda müzakere ediyor dedim. Ümmü Rûmân da “Bekle biraz Zira Ebû Bekir gelmek üzere” dedi. Derken Ebû Bekir geldi. Bende bu durumu ona anlattım. Ebû Bekir de:
-Peki ama Âişe Efendimize uygun olurmu. Çünkü O Efendimizi n (kendini kastederek ) kardeşinin kızıdır?” dedi.
-(Bu haberi alan ) Rasülullah (s.a.v) de kî “Ben onun o benim din kardeşimdir. Onun kızı bana dinen uygundur.” buyurdu.
Böylece Ebû Bekir kalkıp gitti. Ümmü Rûmân bana “Mutim b. Adiy de Aişe’yi oğluna almayı konuşmuştu. (Ebû Bekri kasdederek ) Vallahi şimdiye kadar hiç sözünden caymadı” dedi. Havle derki:
-Ebû Bekir (r.a) Mut’ım b. Adiye geldi ve şu kızcağızın konusunda ne diyorsun?” dedi. Mut’im karısına giderek ona “Sen bu konuda ne düşünüyorsun?” dedi. Kadın da doğru Ebû Bekir (r.a)’a gelip “Eğer biz bu genci senin kızla nikahlarsa k belki onu senin dininden çıkartıp kendi dinine sokarsın” dedi.
Bunun üzerine Ebû Bekir (r.a) da Mutim’e dönüp “sen ne diyorsun” dedi. Mutim “karımın dediklerin i sende duyuyorsun ” deyince Ebû Bekir (r.a) oradan ayrıldı. Artık içinde “söz vermiş olmak” gibi vicdanî birşey kalmamıştı. Havle’ye dönüp “Rasûlü Ekrem’e söyle dünürlüğe gelebilir” dedi. Rasûluİlah (s.a.v) gelip Hz. Aişe’yi nikâhına aldı.
Havle derki: Sonra ben Zem’a kızı Sevdeye gittim. Babası gayet yaşlı biri olup o yıl hacca gidememişti. Ben ona Cahiliye adeti Üe selam verdim, ve “iyi sabahlar” dedim. “Sen kimsin?” dedi. “Hakim kızı Havleyim” dedim. Bana “merhaba” diyerek Allanın söylemesini dilediği şeyleri söyledi. Ben ona “Muhammed b. Abdiliah b. Abdi’l Muttalib Şevde ile evlenmeyi düşünüyor” dedim O da “Çok uygun bir eş tam dengi ama (kızını kasdederek ) arkadaşın ne düşünüyor?” dedi. “O bunu istiyor” dedim. Zem’a da: Ona söyle buraya dünürlüğe gelsin” dedi. Rasülullah da ona gelip Sevdeyi nikahladı.
Havle derki; bu evlilik üzerine olayı duyan (ve henüz müslüman olmayan Sevdenin kardeşi) Abd b. Zem’a gelip başına toprak saçmaya başladı. Abd Müslüman olduktan sonra: “Ben Rasülullah (s.a.v) Sevde’yi aldı diye başına toprak saçtığım gün gerçekten çok akılsız-mışim” derdi. Bu isnadı hasen bir hadistir. [116]

[113] Buharî Menâkıbü’l Ensar 63/44; Nikah 67/38-39-59-6İ; Müslim 1422; Ebû Dâvûd 2121, 4933. 4934, 4935, 4936, 4937; İbni Mâce 1876; Nesâi Mücteba 6/82; Beyhakî Delâil 2/409; Müsned 6/280; Müsned-i İshak b. Rahevey h. no 178-179; Humeydî. 1/113; Daramı 2/145.
[114] Buharî 63/44; Müslim 1422; Beyhakî Delâil 2/410.
[115] Buharî 63/44 67/Bab Nikâhü’l Ebkâr; Müslim 2438; Tirmizî 3875; İbni îshak 255; Müsned 6/41; Hatib Tarih 5/428; İbni Sa’d 8/44-46; Müsnedi İshak b. Raheveyh 791.
[116] Müsned  6/210;  Beyhakî Delâil  2/411;  İbni Asakir T.Tarih-i Dımışk  1/303; Beyhakî S. Kübrâ 7/156.
İmam Zehebi, Tarihu’l-İslam, 1/393-395

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: